Stokesay Castle

Stokesay Castle jest jednym z najlepiej zachowanych średniowiecznych warownych dworów w Anglii.

Stokesay usytuowany został na walijsko-angielskim pograniczu niedaleko miasteczka Ludlow. Został zbudowany pod koniec XIII wieku przez Laurenca Ludlow, wówczas jednego z majętniejszych kupców wełny w Anglii, który zamierzał stworzyć sobie warowny prywatny dwór. Początek budowy zaczął się w 1281 r.

W listopadzie 1294 r. Laurenc Ludlow utonął. Majątek przejął jego syn William, który dokończył rozbudowę. Rodzina Ludlow dysponowała posiadłością do końca XV w. W wyniku mariażu  majątek Stokesay przeszedł do rodziny Vernon. W 1598 r. Henry Vernon sprzedał dwór.

Kolejny właściciel, Sir George Mainwaring w 1620 r. także sprzedał nieruchomość. Nabywcą była wdowa po burmistrzu Londynu Dame Elizabeth Craven.

W 1869 roku majątek Craven, został sprzedany bogatemu przemysłowcy Johnowi Derby Allcroft. W 1986 Jewell Magnus-Allcroft zgodziła się umieścić Stokesay castle pod opieką English Heritage.

Powis Castle

 

Zamek posadowiony jest tuż przy formalnie wytyczonej granicy z Anglią.

Powis, w przeciwieństwie do zamków w Conwy, Caernarfon, Harlech czy Montgomery zbudowanych przez Anglików by podporządkować sobie Walijczyków, był twierdzą dynastii książąt walijskich.

 

W 1286 roku, cztery lata po podboju Walii przez Edwarda I, Owain ap Gruffydd ap Gwenwynwyn, ostatni dziedziczny książę Powis, zrzekł się roszczeń do tytułu królewskiego. W zamian otrzymał tytuł barona de la Pole.

Potomek Owaina, nieślubny syn ostatniego barona Greya z Powis, sprzedał swe dobra wraz z zamkiem Sir Edwardowi Herbert (zm. 1595). Rodzina Herbertów była wyznania rzymsko-katolickiego, sprzyjała Stuartom. Podczas wojny domowej, 22 października 1644 r.,  Powis zamek został zdobyty przez wojska parlamentarne. Do rodziny Herbertów  wrócił po przywróceniu do tronu Karola II Stuarta.

 

W 1784 r. Henrietta Herbert wyszła za mąż za Edwarda Clive najstarszego syna Roberta Clive - dowódcy angielskich wojsk ekspedycyjnych, który w Indiach pokonał wojska francuskie. Od tego czasu kraj ten znalazł się w gestii Anglii na  prawie 200 lat. W wnętrzu zamku znajduje się mnóstwo artefaktów przywiezionych z tego obszaru geograficznego.

Powis jest jednym z niewielu miejsc w Wielkiej Brytanii, gdzie znajduje się zachowany w całej okazałości klasyczny ogród. barokowy.

Tarasy zostały wykute w skale na początku 1670 r. pod kierunkiem Francuza Adriana Duvall Rouen. Ogród został stworzony na wzór XVI-wiecznych ogrodów włoskich.

from Llandudno to Llangollen

Llandudno – miasto usytuowane niedaleko od Conwy. Jest to znany ośrodek turystyczny położony nad zatoką o tej samej nazwie.

Zespół hoteli usytuowanych przy głównej promenadzie miasta

Jedną z atrakcji tego miejsca jest zabytkowe molo mierzące 376 m.

Katolickie sanktuarium św. Winefrydy. Miejsce to położone jest w Holywell.

 Jest to najstarsze stale odwiedzane miejsce pielgrzymkowe w Wielkiej Brytanii. Nosi też miano "the Lourdes of Wales"

Llangollen Canal wpisany jest na Listę UNESCO. Wcześniej znany (do 1846 r.) jako Ellesmere Canal. 

 

Ellesmere Canal miał służyć potrzebom żeglugi śródlądowej, która miała łączyć port w Liverpoolu do West Midlands. Jednakże, ze względu na różne problemy, takie jak min. wzrost kosztów oraz działania konkurencji, system nigdy nie został zakończony zgodnie z przeznaczeniem.

 

Aktualnie stanowi atrakcję turystyczną – szlak wodny wykorzystujący system akweduktów do żeglugi śródlądowej.

 

Conwy Castle

 

Conwy Castle – średniowieczny zamek usytuowany w mieście Conwy. Zamek został wybudowany w latach 1283-1289 za zlecenie Edwarda I, króla Anglii. Obiekt stanowił jeden z elementów tzw. żelaznego kręgu zamków walijskich, które miały chronić własność Anglii przed Walijczykami.

 

Traktowany jest w historiografii jako największa średniowieczna fortyfikacja w Europie.

Zamek miał 22 wieże i 3 bramy.

 

 Przez kilka stuleci zamek odegrał ważną rolę w wielu wojnach. Wytrzymał oblężenie Madog ap Llywelyn zimą 1294-95, działał jako tymczasowe schronienie dla Ryszarda II w 1399 i był przetrzymywany przez kilka miesięcy przez siły lojalne wobec Owain Glyndŵr w 1401.

Po wybuchu wojny domowej w angielskiej 1642 roku zamek był w posiadaniu sił lojalnych wobec Karola I, trzymając się aż do roku 1646 kiedy to poddał się armii parlamentarnych. W następstwie zamek został częściowo zlekceważony przez Parlament, aby zapobiec jego wykorzystania w każdym kolejnym buncie, a ostatecznie został całkowicie zniszczony w 1665, gdy jego pozostałe żelazo i ołów został rozebrany i sprzedany.

                                      .miejsce "wbijania na pal"

Penrhyn Castle

 

Penrhyn castle – neogotycki zamek, który został zbudowany w latach 1820-1833 w pobliżu LLandygai w hrabstwie Gwynedd. 

 

Zamek swym wyglądem nawiązuje do tego typu budowli normańskich. 

Pierwszym właścicielem zamku był Richard Pennant, który dorobił się fortuny na imporcie cukru z Jamajki oraz na lokalnych kamieniołomach łupków.

Wewnątrz budynku usytuowano Muzeum Kolejnictwa